Rozejście mięśni prostych brzucha jest często spotykane w ciąży i po porodzie. Wynika ono z nadmiernego rozciągnięcia powłok brzusznych. Do pewnego stopnia możemy jemu zapobiec lub zmniejszyć wielkość. Bardzo lubię profilaktykę, bo zależy od nas samych:) Zalecenia poniżej są dla mam w ciąży i osób które już zmagają się z tym problemem.

Tkanka tłuszczowa gromadzi się pod skórą i pomiędzy narządami więc dodatkowo zwiększa objętość trzewi, które muszą być „objęte” przez mięśnie brzucha. Będąc w ciąży kontroluj przybieranie na wadze. Jeśli masz trudność z planowaniem diety to skorzystaj z pomocy specjalistów - dietetyków.

Mitem jest to, że po ciąży „samo zejdzie” lub dziecko wszystko wyciągnie. Część kobiet ma bardzo duży problem, żeby schudnąć po porodzie.

Skoryguj swoją sylwetkę. Wyobraź sobie, że na głowie nosisz koronę (czubek głowy - jeśli przyłożysz podstawę ręki do linii włosów przy czole, to palce kończą się na nim) i postaraj się ją godnie utrzymać. Delikatnie podwiń pod siebie kość krzyżową (tak jak byś chciała schować ogonek). Jeśli robisz to prawidłowo Twój kręgosłup jest długi i czujesz lekkie napięcie mięśni brzucha.

Jeżeli masz wadę postawy to udaj się do fizjoterapeuty, żeby dobrać ćwiczenia odpowiednie dla Ciebie. Wady postawy powodują nieprawidłowe napięcia mięśni i powięzi w różnych rejonach ciała i stanowią ryzyko powstania rozstępu mięśni brzucha

 Unikaj nadmiernego obciążania mięśni brzucha podczas wstawania z leżenia – najpierw obróć się na bok a potem usiądź podpierając się ręką z boku.

Wstawanie z leżenia na plecach przez uniesienie całego tułowia w górę jest zwykle zbyt dużym obciążeniem dla mięśni brzucha, zwłaszcza w ciąży i po porodzie. Szkodliwe jest także wstrzymywanie powietrza w klatce piersiowej podczas siadania bo automatycznie zwiększa się ciśnienie w jamie brzusznej i dodatkowo przeciąża także mięśnie dna miednicy

Zadbaj o prawidłowy oddech. U osób z rozejściem mięśni prostych brzucha bardzo często obserwuję oddychanie „do brzucha” i „parcie” podczas śmiechu lub kaszlu. 

W trakcie wdechu skieruj powietrze w „dolne żebra”. Obejmij rękoma dolną część klatki piersiowej i tak nabieraj powietrze, żeby poczuć rozszerzanie się żeber. Podczas wydechu możesz delikatnie ścisnąć żebra.